TEXT & BILD

Franz Kafka
Vor dem Gesetz

Zweisprachige Präsentation Deutsch Türkisch

Letztmals bearbeitet: 22. 10. 2017








Yasanın Önünde

Yasanın önünde bir kapı koruyucusu durmaktadır. [1]   Taşradan bir adam bu kapı koruyucusuna gelip yasaya girmek için ricada bulunur. [2]   Ama kapı koruyucusu, şimdi içeri girmesine izin veremeyeceğini söyler. [3]   Bunun üzerine adam düşünür ve öylese daha sonra girip giremeyeceğini sorar. [4]   «Olabilir», diyen kapı koruyucusu «ama şimdi değil", der. [5]   Yasanın kapısı her zamanki gibi açık olduğundan ve kapı koruyucusu kenara çekildiğinden, adam kapıdan içerisini görebilmek için eğilir. [6]   Kapı koruyucusu bunu fark ettiğinde güler ve şunları söyler: «Sana bu kadar çekici geliyorsa, yasağıma rağmen içeri girmeyi denesene. [7]   Ama dikkat et: Ben yetki sahibiyim. Ve yalnızca en alt kademedeki kapı koruyucusuyum. [8]   Ama her bir salonun önünde, biri diğerinden daha yetkili kapı koruyucusu duruyor. [9]   Ben bile, bir an için olsun üçüncü kapı koruyucusunun görünüşüne katlanamam. [10]   Taşralı adam bu tür zorluklarla karşılaşmayı beklememiştir; yasa herkes için ve her zaman ulaşılabilir olmalı diye düşünmektedir, ama şimdi kürk paltolu kapı koruyucusunun büyük ve sivri burnuna, uzun, ince ve siyah Tatar bıyığına daha dikkatlice baktığında, içeri girmesine izin verilene kadar beklemesinin daha iyi olacağına karar verir. [11]   Kapı koruyucusu ona bir tabure verir ve kapının yan tarafına oturmasını sağlar. [12]   Orada günlerce, yıllarca oturur.[13]   İçeri girmesine izin verilmesi için bir çok girişimde bulunur ve ricalarıyla kapı koruyucusunu yorar. [14]   Kapı koruyucusu onunla sık sık kısa sorgulamalar yapar, ona memleketi ve başka bir çok şey hakkında sorular sorar, ama bunlar büyük adamlarınkine benzeyen, kayıtsızca sorulmuş sorulardır ve bunların ardından her seferinde girmesine henüz izin veremeyeceğini söyler. [15]   Yolculuğu için kendini birçok şeyle donatmış olan adam, kapı koruyucusunu rüşvetle ikna etmek için, ne kadar değerli olduklarına bakmadan her şeyini kullanır. [16]   Kapı koruyucusu hepsini kabul etse de bir yandan da şunu söyler: "Bunu yalnızca, yapabileceğin bir şeyi yapmamış olduğunu düşünmemen için alıyorum." [17]   Aradan geçen uzun yıllar boyunca adam neredeyse aralıksız olarak kapı koruyucusunu gözler. [18]   Diğer kapı koruyucularını unutur ve bu ilk kapı koruyucusu ona yasaya ulaşmanın önündeki tek engel gibi görünür. [19]   Kötü kaderine ilk yıllarda kaba ve gürültülü bir şekilde lanet okur; sonradan, yaşlandıkça, yalnızca kendi kendine homurdanmaya başlar. [20]   Çocuklaşır ve kapı koruyucusunu yıllarca incelemesi sayesinde kürkünün yakasındaki pireleri bile tanımış olduğundan, pirelerden bile ona yardımcı olmalarını ve kapı koruyucusunu ikna etmelerini ister. [21]   Sonunda görme duyusu zayıflar ve gerçekten çevresi mi kararıyor yoksa yalnızca gözleri mi onu yanıltıyor, ayırt edemez olur. [22]   Ama şimdi, karanlıkta, yasanın kapısından çıkması engellenemeyen bir ışıltıyı fark eder. [23]   Fazla ömrü kalmamıştır. [24]   Ölümünden önce, aradan geçen tüm zaman boyunca edindiği deneyimler kafasında o ana kadar kapı koruyucusuna yöneltmemiş olduğu bir soruya dönüşür. [25]   Katılaşmış bedenini artık doğrultamadığından, ona el sallar. [26]   Aralarındaki boy farkı adamın aleyhine çok fazla değişmiş olduğundan kapı koruyucusu ona doğru bir hayli eğilmek zorunda kalır. [27]   "Hâlâ ne öğrenmek istiyorsun?" diye sorar, kapı koruyucusu: doymak bilmiyorsun". [28]   "Herkes yasa için uğraşıp didinir" diyen adam devam eder: "öylese nasıl oldu da, aradan geçen uzun yıllar boyunca benden başka hiç kimse içeri girme izni istemedi?" [29]   Adamın ölmek üzere olduğunu anlayan kapı koruyucusu, sağırlaşmakta olan kulaklarına sesini duyurmak için haykırır: "Burada başka hiç kimse girme izni alamazdı, çünkü bu kapı yalnızca sana ayrılmıştı. [30]   Şimdi gidiyorum ve onu kapatıyorum." [31]